[Song Fic KNM] Hello Liolax Kaiz
posted on 19 May 2012 21:21 by welovehibariSF Hello
Liola x Kaiz
โลเคชั่นของนิยายนี้...คือประเทศอะไรซักอย่างในโลกของเรา ลีโอลาไม่ใช่เจ้าชาย แต่เป็นคนธรรมดาที่หล่อมว๊ากกกกและกำลังหลงรักไคซ์เพื่อนสนิทของเขา ธีมของเรื่องนี้คือ Hello ของ SHINee <3
หมายเหตุ : ฟังเพลงไปด้วยจะได้ฟีลมาก
เมื่อผมเห็นตัวเองในตอนนี้ ผมรู้สึกว่าตัวเองเด็กเหลือเกิน
ขนาดเวลาอยู่ต่อหน้าคุณ ผมไม่รู้เลยว่าจะทำตัวอย่างไร
สองเท้าย่ำอยู่หน้าประตูบานใหญ่ ร่างสูงผมสีดำสนิทมองประตูสีน้ำตาลอย่างชั่งใจพร้อมกับดอกไม้ในมือ...
“ไคซ์...ไคซ์...เฮ้อ...”
เจ้าของนามลีโอลาทอดถอนหายใจหลังจากที่พึมพำอะไรอยู่เป็นชั่วโมงแล้วชะเง้อมองข้างในผ่านหน้าต่าง ก่อนที่เสียงจากข้างในจะดังขึ้น พร้อมกับเสียงกุกกักที่ประตู
ร่างสูงสะดุ้งตกใจอย่างที่ไม่เคยเป็น หัวใจเต้นตึกตักอย่างลุ้นระทึก
เขาจะทำอย่างไรดี จะเคาะประตู่ก็ไม่กล้า กดกริ่งก็กลัว ดูเหมือนว่าไคซ์จะเห็นเลยจะมาเปิดประตูให้เข้าไปในบ้าน...
ทำไงดี ที่เขามาแบบนี้ก็เพราะบลัดวูล์ฟกับคาปูชิโน่แนะนำมา...
ถึงจะเตรียมตัวมาอย่างดี แต่พอมาถึงจริงๆ เขาก็ประหม่าจนทำอะไรไม่ถูก
แอ๊ด...
“ลี...เฮ้ย!!!”
เสียงหวานตะโกนอย่างตกใจแล้วรับดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่มา พอจะหันไปด่าคนที่ทำแบบนี้...
มันก็หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้!!
ลีโอลามันเป็นอะไรของมัน (วะ???)
ถึงทุกๆคนที่มีความรัก บอกผมทีว่าจะเริ่มความรักนี้อย่างไร?
วันที่ผมจะได้จับมือของเธอจะมาถึงหรือไม่?
วันที่ผมจะได้จูบเธอในขณะที่เธอหลับตาลง จะมาถึงหรือไม่?
วันต่อมาลีโอลานั่งเครียดอยู่บนโต๊ะหินอ่อนในมหาลัย เขากุมขมับอย่างคิดไม่ตก เมื่อวานจะไปจีบ แต่ดันไปทำร้าย ไคซ์ต้องโกรธเขามากแน่ๆ
ชายหนุ่มยกโทรศัพท์มาดูเวลา นี่ใกล้เวลาที่ไคซ์จะมาแล้ว ตายแน่ๆ ตายแน่ๆ
พูดถึงผี ผีก็มา...เจ้าของผมสีเขียวเด่นเป็นเอกลักษณ์ไม่ซ้ำใครเดินเข้ามาพร้อมกับใบหน้าโกรธขึ้ง เขาปาดอกกุหลาบช่อใหญ่ลงบนโต๊ะแล้วเอาขาข้างซ้ายพาดขึ้น บนเก้าอี้
“เมื่อวานเล่นอะไร มาหาทำไม?”
ไคซ์คาดคั้น ในขณะที่ลีโอลางัดเอาหน้าน้ำแข็งออกมาใช้ หน้าเขานิ่ง เสียงเขาเรียบ...
“เปล่า...ฉันไม่ได้ไปหานายซักหน่อย”
ไคซ์กระทืบเท้า ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้ร่างสูง
“อย่ามาโกหก...ลีโอลา แกเป็นอะไร มีอะไรก็พูดมาสิ ฉันรำคาญเว้ย!!!!!”
ไคซ์ตะโกนใส่หน้าลีโอลาอย่างหัวเสีย
แต่ลีโอลาพูดไม่ได้หรอก เขาได้แต่เงียบ...
ก็จะพูดได้ยังไงล่ะ ว่าเขาน่ะ อยากกอด อยากจูบ อยากเป็นคนรักกับไคซ์จะตายอยู่แล้ว
Hello, hello
ผมพยายามที่จะกล้าหาญ
Hello, hello
ผมอยากจะพูดคุยกับคุณสักครู่
Hello, hello
ผมอาจจะร้อนรนไปนิด
ใครจะไปรู้? บางทีเรานั้น
อาจจะทำได้ดีในตอนท้ายก็ได้
“ถ้านายไม่ปาดอกกุหลาบใส่หน้าหมอนั่น บางทีมันอาจจะไปได้ดีก็ได้นะน้องชาย”
คาปูชิโน่ ดราค่อน พูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อนใจพลางตบไหล่น้องชายสุดที่รักของตัวเองเบาๆ ก่อนจะหันไปหาลูกไฟน้อยคนรักของเขา โดยลืมลีโอลาน้องชายที่กำลังนั่งซึมไปซะสนิท
“ฉันเห็นด้วยกับคาปูชิโน่จะรักใครซักคนทั้งทีมันต้องทุ่มทั้งใจไอน้อง!!”
บลัดวูล์ฟสำทับ ก่อนจะหันไปหาแลนเซล็อตแล้วงับคุกกี้ที่คนรักป้อนให้ ทิ้งให้ลีโอลามองสองคู่รักแล้วทอดถอนหายใจ
เขาอยากจะเป็นแบบนี้กับไคซ์ อยากเอาใจ อยากบอกรัก
“เฮ้อ...”
ตบท้ายด้วยการถอนหายใจหนึ่งเฮือก
“ผมไปนอนล่ะ”
แล้วหนีความจริงขึ้นไปบนห้อง
ผมควรจะรุกเข้าหาคุณ หรือรอต่อไปดี?
ทุกๆคนต่างก็พูดไม่เหมือนกันเลย ทำให้มันยากขึ้นกว่าเดิม
(คุณอาจจะไม่เชื่อผม)
เธอมีความสูงส่งกว่าที่เห็น
เรื่องแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาสำหรับผมเลย ได้โปรดเชื่อที่ผมพูดเถอะนะ
จะพูดอะไรก็พูดมาลีโอลา อย่าเงียบ ฉันไม่ชอบ!!! ฉันจะไม่ยอมพูดหรอกนะว่าเป็นห่วง แต่ถ้าไม่สบายก็หายเร็วๆ
Kaiz
ลีโอลามองข้อความในโทรศัพท์มือถือแล้วคลี่ยิ้ม เขาจรดริมฝีปากบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ...
ไคซ์เป็นห่วงเขา
เอายังไงดีนะ...เขาควรจะซื้อดอกกุหลาบไปให้อีกหรือเปล่า
ร่างสูงมามหาวิทลัยในวันต่อมาด้วยใจเบิกบาน...
ก่อนที่เขาจะเบิกตากว้าง มองไคซ์ กับชายหนุ่มที่เป็นเพื่อนของเขาอีกคน
จอร์โน...
หมอนั่นกำลังเดินอยู่ข้างๆ ไคซ์
ถือของให้ไคซ์
ลีโอลาก้มมองดอกกุหลาบในมือ ก่อนจะทิ้งลงถังขยะข้างหน้าคณะ
วันที่ผมจะได้ถือของให้เธอ จะมาถึงหรือไม่?
ผมเชื่อว่าทุกสิ่งจะเปิดทางให้ ถ้าคุณคิดว่ามันเป็นไปได้
เขาอยากทำให้ไคซ์แบบนั้นบ้างจัง
ลีโอลาคิด เขาเขี่ยข้าวในจานอย่างที่ไม่เคยทำ ในขณะที่ไคซ์กำลังกินอย่างมูมมามจะมองลีโอลาแปลกๆ
“นายไม่สบายหรือเปล่า”
ร่างเล็กยื่นหน้าไปทาบหน้าผากของตัวเองกับหน้าผากของอีกฝ่าย ลีโอลาหน้าแดงวาบก่อนจะดันไหล่เพื่อนสนิทที่ตนแอบชอบออกไป
“ไม่เป็นไรหรอก”
“แล้วหน้าแดงทำไม นายทำตัวแปลกๆ นะลีโอลา! ติดโรคบ้ามาจากพี่ตัวเองรึไง?”
ไคซ์ตวาดอย่างหัวเสียอีกครั้งก่อนจะหันไปเช็ดมือแล้วลากแขนของลีโอลาไปที่ห้องพยาบาลอย่างไม่สบอารมณ์
“มองแบบนั้นทำไม ไม่ได้เป็นห่วงหรอกนะ! เฮอะ!!!”
ลีโอลาคลี่ยิ้มบาง ก่อนจะปล่อยให้ไคซ์ลากตนไป
Hello, hello
ผมพยายามที่จะกล้าหาญ
Hello, hello
ผมอยากจะพูดคุยกับคุณสักครู่
Hello, hello
ผมอาจจะร้อนรนไปนิด
ใครจะไปรู้? บางทีเรานั้น
“แกมีไข้?”
“นิดเดียว”
“นอนซะ ฉันจะไปเรียน!”
“เดี๋ยวสิไคซ์...คุยกันหน่อยได้มั้ย”
ลีโอลาตัดสินใจรวบรวมความกล้าพูดออกไป เขาคว้าข้อมือร่างเล็กไว้
ก่อนที่ไคซ์จะสะพายกระเป๋าของตัวเอง...
“ตอนเย็นจะมารับ อย่าเพิ่งไปไหน โอเค๊”
“แต่...”
“ฉันยังไม่อยากสายในวิชานี้หรอกนะ ตาแก่บ้านั่นจะเล่นอะไรน่ากลัวหรือเปล่าก็ไม่รู้...”
“อืม...”
“คุยกันตอนเย็นนะลีโอลา ฉันจะมารับนาย...แน่นอน”
จนแล้วจนรอด ตอนเย็น...ลีโอลาก็ไม่ได้พูดอะไรอยู่ดี
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมซื่อสัตย์ ผมเคยมีความรักและอกหักมาก่อนหน้านี้แล้ว
แต่มันก็ยากนะ ได้โปรดเชื่อคำพูดของผมด้วย คุณช่างแตกต่างจากที่ผมเคยเจอ
Hello, hello
ผมจะเดิมพันทุกอย่างในเวลานี้
Hello, hello
Ooh yeah, baby baby baby girl
Hello, hello
ผมไม่รู้ว่าตอนนี้คุณรู้สึกอย่างไร
Who knows
ใครจะไปรู้ บางทีนะ เราอาจจะ...
“ไคซ์”
ลีโอลาร้องเรียกไคซ์ที่กำลังนั่งฟังเพลงอยู่ข้างกาย ร่างเล็กดึงหูฟังออกจากอยู่ ก่อนจะหันมาหาลีโอลาที่ร้องเรียกเขา...
“นายบอกว่า ให้ฉันพูด”
“ใช่ มีอะไรก็พูดมา”
ไคซ์ว่า ก่อนจะหันมาจ้องลีโอลาอย่างตั้งใจ ชายหนุ่มมองเพื่อนเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาอย่างอึกอัก
“ฉันว่า...มันอยากนิดหน่อยที่จะพูดโดยมีนายจ้องแบบนี้”
“พูดมาสิ!!!”
ไคซ์ตวาด ก่อนที่ลีโอลาจะพูดออกมา
“...ก็ได้...”
“...”
“ฟังแล้วอย่าโกรธนะ”
“อืม!!”
“ฉันชอบนาย...ที่ฉันไปหานายวันนั้น”
“...”
“ฉันจะไปสารภาพรักกับนาย”
ไคซ์หน้าแดงผ่าว ก่อนจะคว้าเป้พาดบ่า
“ไคซ์!”
ลีโอลาร้องเรียกอีกฝ่ายอย่างตกใจ
“...อย่าเพิ่งเรียก ฉันไม่ได้รังเกียจนาย ฉันไม่ได้โกรธ ฉันขอเวลากับตัวเองแป๊ปนึง...ขอเถอะนะ!!!”
แล้วไคซ์ก็วิ่งออกไป...ทิ้งลีโอลาไว้เพียงลำพัง
“นายทำแบบนี้กับน้องชายฉันได้ยังไง ไม่อยากจะเชื่อเลย!!!”
คาปูชิโน่บ่นพลางส่งกาแฟให้เพื่อนสนิทของน้องชาย ไคซ์ถลึงตาใส่คนบ่น ก่อนจะตอบเสียงอุบอิบ
“ฉันแค่ขอเวลา มันช็อกมาก ไม่น่าเชื่อเลยว่าเขาจะรักฉัน! แต่ฉันอาจจะไม่ตอบปฏิเสธลีโอลาก็ได้”
“อาจจะไม่ตอบ! นายต้องพูดว่า ‘จะไม่ปฏิเสธลีโอลา’ อย่างแน่นอนต่างหาก!”
บลัดวูล์ฟตะโกนใส่หน้าไคซ์ เขาเข้าข้างเพื่อนของน้องชายที่เปรียบดั่งน้องชายแท้ๆ อย่างเต็มที่ ไคซ์ถอนหายใจ ก่อนจะซดกาแฟ
“ขอเวลาคิดเถอะ”
“นายไม่มีเวลาแล้วล่ะไคซ์”
แลนเซล็อตพูดพลางยิ้ม
“หมายความยังไง”
“เดี๋ยวพรุ่งนี้นายก็รู้เอง”
Hello, hello
Hello, hello
Hello Hello
ได้โปรดให้โอกาสผม
Hello ผมไม่รู้ว่าตอนนี้คุณรู้สึกอย่างไร ใครจะไปรู้? บางทีเราสองคน
ไคซ์ไม่อยากจะเชื่อ ลีโอลามาดังรอหน้าบ้านของเขา วันนี้เป็นวันที่อากาศหนาวจัด และหิมะก็กำลังจะตกลงมา
เขาเชื่อเลยว่ามันต้องเป็นคำแนะนำจากแลนเซล็อตและบลัดวูล์ฟแน่ๆ พวกนั้นมันร้ายจริงๆ ต้องรู้แน่ๆ ว่าเขาต้องให้ลีโอลาเข้ามาอย่างแน่นอน
ไคซ์อยากกรี๊ด เขายังไม่พร้อมที่จะเจอหน้าลีโอลาตอนนี้!!!!
แต่เขาก็ไม่สามารถทนเห็นลีโอลาทนความหนาวเย็นข้างนอกได้
“เข้ามาสิลีโอลา!”
เขาเปิดประตูและกลั้นใจตะโกนออกไป ลีโอลาเดินมาหาไคซ์อย่างช้าๆ ก่อนจะหยุดอยู่หน้าประตู
“ทำไมไม่เข้ามา?”
ลีโอลาส่งจดหมายให้ไคซ์ ร่างเล็กรีบแกะแล้วเปิดออกมาดู
(Hello,ทุกครั้งที่ผมใช้เวลาอยู่เคียงข้างคุณ
มันไม่สามารถเทียบกับความสุขใดๆบนโลกนี้
ผมไม่อาจเป็นตัวของตัวเองได้
คุณคือทุกอย่างที่หัวใจผมเรียกร้อง, จะไม่ปล่อยให้คุณไป
ถ้านี่คือความรักล่ะก็ ผมจะไม่ปล่อยคุณไปเด็ดขาด
ใครจะไปรู้? เราสองคน อาจเป็นเนื้อคู่กัน)
Hello, hello
เราอาจเป็นเนื้อคู่กัน
ไคซ์อ่านประโยคนี้ซ้ำ ก่อนจะสบถออกมาพร้อมกับหน้าที่แดงซ่าน
“บ้าเอ้ย!!”
“ไคซ์...”
“อะไรเล่า!!”
ไคซ์ตวาดเสียงดัง พร้อมกับหน้าที่แดงปลั่งและปากที่ยิ้มไม่หุบ
“...Hello,ทุกครั้งที่ผมใช้เวลาอยู่เคียงข้างคุณมันไม่สามารถเทียบกับความสุขใดๆบนโลกนี้
ผมไม่อาจเป็นตัวของตัวเองได้คุณคือทุกอย่างที่หัวใจผมเรียกร้อง, จะไม่ปล่อยให้คุณไปถ้านี่คือความรักล่ะก็ ผมจะไม่ปล่อยคุณไปเด็ดขาด ใครจะไปรู้? เราสองคน อาจเป็นเนื้อคู่กัน Hello, hello”
ลีโอลาร้องเพลงท่อนสุดท้ายออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม และเมื่อเขาร้องจบ
“เราคบกันนะ”
ลีโอลาก็พูดคำสำคัญออกมา...ไคซ์มองเขาอย่างชั่งใจ ก่อนจะพูดออกมาพร้อมรอยยิ้ม
“...อื้อ!!!”
FIN.